Archive for May, 2014

May
21

Een sportieve worsteling

by , under gezondheid, tot rust komen

 

verhaal-ellie_norden

Goedemorgen mevrouw Norden. Gefeliciteerd! U hebt een prijs gewonnen bij Fysio Centrum Beilen” zegt een mevrouw aan de telefoon. Prijs gewonnen? Ineens herinner ik me weer dat ik een fitnessbal kon winnen toen ik me inschreef voor de vernieuwde nieuwsbrief van het fysiocentrum. “U hebt twee maanden gratis sporten gewonnen” Sporten? Ik wil helemaal niet sporten. Die fitnessbal die wilde ik graag.

Die dinsdag daarop zat ik in de wachtruimte. Klaar voor een intake gesprek voor het sporten. Ik zat daar met gemengde gevoelens. Eigenlijk had ik helemaal geen zin om te sporten. Bewegen heb ik altijd geassocieerd met pijn. Ik heb me er eigenlijk nooit beter door gevoeld. Waarom zou ik het nu dan weer proberen?

Tijdens het intakegesprek liet ik duidelijk merken dat ik niet erg blij was met deze prijs. “Sporten staat me tegen en fitness vind ik verschrikkelijk saai” vertelde ik. “Dat zien we dan maar als een uitdaging” was het antwoord van een lachende fysiotherapeute. Ik besloot eerst twee keer in de week te gaan. Dat leek me al erg veel.

Dit verhaal is nu bijna twee jaar geleden. Wat zag ik er ontzettend tegenop om te gaan sporten. Ik was het helemaal niet van plan, maar het kwam toevallig op mijn pad. Wat een geluk!! Dat ik dat op dat moment niet zo zag heb je kunnen lezen. Maar nu na twee jaar, kan ik zeggen dat mij op dat moment niets beters had kunnen overkomen. De eerste periode ging ik met pijn en moeite twee keer per week. Als mijn kinderen de deur uit waren, ging ik om 7:45u richting de Schoolstraat en sportte ik van 8 tot 9 uur. De eerste periode vond ik het inderdaad niet leuk. Sporten kostte mij moeite en ik had veel meer pijn dan normaal. Maar naarmate de maanden van mijn winperiode vorderden, slaagden de jongens en meiden van de fysiofitness erin om mij zoveel plezier te laten beleven, dat ik drie keer per week ging sporten. Geen dag was hetzelfde en ik merkte dat mijn conditie vooruit ging. Nadat de winperiode erop zat, besloot ik mijn abonnement te verlengen. Dit had niemand verwacht! Ik was zelf zeker de allerlaatste. We gingen doelen stellen, probeerden steeds meer uit mijn lichaam te halen en ik merkte dat ik mij steeds beter en beter begon te voelen. Na een half jaar stond ik elke werkdag om 8 uur paraat om te gaan sporten.

arctrainerNu twee jaar na dato kom ik nog steeds elke werkdag om te sporten. Inmiddels hebben we een doel gesteld. Op 21 september loop ik de 10 mijl in Amsterdam tijdens de Dam tot Dam loop. Een enorme uitdaging, waarvan ik nu nog steeds niet kan geloven dat ik dat in september al kan. Maar het is een bewijs van waartoe je in staat bent als je uit je comfortzone stapt en besluit om te gaan sporten. Nee, het gaat me niet altijd makkelijk af. Ik heb ook niet elke dag zin, maar ik merk dat het me zoveel oplevert! Ik heb me nog nooit zo fit en gezond gevoeld!

May
05

Schandalig!

by , under Geld, gezin, huishouden, organiseren, Uncategorized

Algemeen Dagblad 3 mei 2014:

Elk jaar geeft het Europees Parlement bijna 40 miljoen euro uit aan “kantoorkosten” voor Europarlementariërs. De besteding van al dat geld wordt door niemand in Brussel gecontroleerd. Sommigen komen met een Ferrari, of Lamborghini naar hun werk.

Onvoorstelbaar, onbegrijpelijk en schandalig!!  Je zult maar met €40 per week rond moeten komen. Je zou je toch rot moeten schamen als Europarlementarier? Maar ook daarvan is geen sprake. Volgens de krant hebben deze mensen aangegeven dat wij niks te maken hebben met wat er met dit geld gebeurt. En wat als het onze zuur betaalde belastingcentjes zijn?

Je zult maar een ondernemer zijn met een prachtig plan voor ontregelde gezinnen. Gezinnen die tussen wal en schip vallen wat betreft goede hulp bij organiseren, opruimen, budgetteren en structuur in huis. Je hebt al een aantal gezinnen succesvol geholpen. Ze hebben blijvend resultaat en zijn echt op de goede weg. Maar er is geen enkele partij die deze vorm van hulp wil betalen. De gemeentes moeten bezuinigen. Bij andere instanties zijn ze bang om hun baan te verliezen, laat staan dat ze een zzp-er als “Handen uit de mouwen” aan werk willen helpen. Waarom is er geen geld beschikbaar voor dit reddingsplan en kan er wel maandelijks €4000 voor onverantwoorde kantoorkosten naar iedere Europarlementarier gaan? In wat voor kromme samenleving leven we dan? Zou de overheid en de EU zich niet eens heel goed achter hun oren moeten krabben?

Want bedenk nou eens beste mensen van de overheid wat het jullie oplevert als deze gezinnen niet meer geholpen moeten worden door het GKB, in aanraking komen met politie/justitie, er grote kosten gemaakt moeten worden wat betreft schoolbegeleiding, gezondheidszorg etc etc? En zou het niet geweldig zijn als al dit leed bespaard zou blijven voor deze gezinnen? Als er niet eens afgewacht wordt totdat het echt fout gaat en de kinderen uit huis geplaatst moeten worden met alle (financiele) consequenties van dien?

Deze week ga ik op gesprek bij een thuiszorgorganisatie. Ik hoop van harte dat zij begrijpen hoe nodig het is om deze gezinnen weer op de rit te krijgen.

© Copyright Weblog Handen uit de mouwen 2009. All rights reserved. | Powered by Wordpress | Designed by ThemesGuy